Ben kara kışın en dağdağalı zamanında yenilmeliyim hayata
Buzlar sarkmalı evlerin saçaklarından
Ve küsmüş olmalı güneş mevsimlere
Hava ayaza kesmiş olmalı öyle ki;
Bakışların bile çiğ tuttuğu zaman...
Göç mevsimi olmalı kuşların
Ve rüzgar yumruklarcasına esmeli iklimleri
Tüm yolları karlar kapatmış olmalı
Ve kardanadamlar tutmalı köşebaşlarını
Beni en çok seven değil,
En iyi anlayan görmeli, son bakışlarımı...
Öyle rahat ölmemeliyim, öyle kolay
Gözlerim açık kalmalı ardına kadar
Demir parmaklıklar gibi inmemeli
Kirpiklerim gözüme
Ben özgür ölmeliyim;
Bakarak gözlerine...
Kışın en kırağılı zamanı olmalı ve en ağrılı
Kapanmamalı inadına gözlerim
Dudaklarımı öpmeli kar taneleri
Ve geçtiği yollarda iz bırakmalı cesedim...
Kardanadamlar gibi tutmalıyım bir köşebaşını
Tertemiz kalmalıyım anılarda
Ve yüreksiz yaşamalıyım
Çocuk bakışlarda...
Öyle rahat ölmemeliyim, öyle kolay
Gözlerim açık kalmalı ardına kadar
Bir kardanadam gibi yavaşça erimeliyim
Ve çocuk yürekler ağlamalı ardımdan...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder